Toke van de Rovaart-van der Ploeg
Als ZZP-er hoorde ik veel schrijnende verhalen.
Met de SP kan ik daar wat aan doen.
Toen de kinderen wat groter waren heb ik een studie gedaan voor drogisterij-assistent. Helaas; toen ik klaar was,was er geen werk meer in deze branche voor mij. In een groot warenhuis hier in Veenendaal hadden ze gelukkig wel werk voor me, en zo kwam ik daar op de afdeling beenmode te werken. Dat heb ik mogen doen in de tijd dat de gulden op de euro overging. Op deze afdeling kwamen er ook mensen naar me toe met probleemvoeten, waar ik toen nog een beetje weinig aan kon doen, maar wel weer het pedicurevak aanwakkerde.
Na de nodige bijscholing ben ik ZZP-er geworden in het vak. Eerst met de fiets door heel Veenendaal, daarna gelukkig op een vaste stek op de Sterke Arm. Ook hier kwamen de nodige verhalen los van de mensen, over de kinderen die de ouders niet meer wilden zien, grootouders die de kleinkinderen niet meer mochten zien, over de hulp die de mensen(veelal ouderen) niet meer kregen, over de eenzaamheid onder de mensen.
Op een gegeven moment kwamen weer de berichten voor de Gemeenteraadsverkiezingen binnen, en ben ik voor het eerst van mijn leven er eens echt voor gaan zitten. Welke partij behartigd het beste de belangen voor deze groep(en) mensen? Toen kwam ik uit bij de SP. Ik rolde erin via een lokale avond – hoe kan dat ook anders – over de zorg. Met als gast: Renske Leijten!
Omdat ik wat meer wilde weten werd ik uitgenodigd om lid te worden van de partij en een vergadering bij te wonen.
Toen was de keuze snel gemaakt, en kon ik direct aan het werk gezet met folders rond brengen. Mijn werkzaamheden als SP-vrijwilliger breidden zich uit, en inmiddels heb ik zitting in het bestuur als Organisatiesecretaris.
Met de SP aan mijn zijde kan ik wat doen aan de verhalen die ik in mijn werkzame leven hoorde.
