Na afloop van de plechtigheden – de aubade, het proosten en het begroeten van de stoet oldtimers – zat ik met mijn vriendin en mijn mede-afdelingsbestuursleden Gert Worst en Nico van Ginkel op het terras bij Robert’s Pub. Hier werden mij de droevige gebeurtenissen in Apeldoorn bekend.

Vlak nadat Gert binnen gehoord had wat er gebeurd was, en dit ons vertelde, kreeg ik een SMS’je van fractiegenote Fatima Bich-Bich met het zelfdenieuws. Op dat moment waren er 14 gewonden. Na een toiletbezoekje keek ik nog even op het grote scherm in het café. Het eerste bericht van een dode. De rest is bekend…

De foto’s in de kranten vanochtend waren verschrikkelijk. Erg tekenend, de gezichten van de koninklijke familie. Vooral Willem Alexander, bij wie de ogen van ontsteltenis haast uit de kassen rollen, en Máxima, bij wie de emotionele pijn voelbaar zichtbaar was. De foto’s van lichamen, levenloos op straat zijn zo mogelijk nog schokkender.

Wat bezielt zo’n man om zoiets verschrikkelijks te doen? In Trouw las ik dat hij z’n huur niet meer kon betalen. Maar dat is geen excuus. dan trek je weer bij je ouders in – je maait geen mensen neer.

Zo onbegrijpelijk als de aanslag was, zo zinloos was hij evenzeer. Een Suzuki Swift richt toch niks uit tegen een bus? Moet je daarvoor vijf onschuldige mensen doodrijden en dertien verwonden?

En los daarvan: waarom wil je eigenlijk de koninklijke familie uitroeien? Waarom zou je überhaupt anderen willen schaden?

De bestuurder is na zijn crash tegen de Naald in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Ik hoop dat hij er snel weer bovenop komt, zodat hij berecht kan worden. Die man is de samenleving een hoop antwoorden schuldig…