Het slotdebat
Blog door Baukje Hiemstra
Nadat we afgelopen zaterdag zo’n zeven uur lang regen en wind getrotseerd hadden, pakten we ons natte boeltje bij elkaar en gingen de meeste actieve SPers huiswaarts. Ik ging nog even naar de Cultuurfabriek, waar het slotdebat plaats vond.
Het was druk in de Cultuurfabriek. Overal zaten de mensen met helderblauwe jasje van de Christen Unie, de donkerblauw-oranjejasjes van de SGP, de groene jasjes van het CDA, de witte jasjes van D66 en een mengelmoesje van kleuren Groen Links PvdA.
Toen ik binnenkwam was net een debat over participatie aan de gang.
De burgers moesten wat meer bij de besluitvorming betrokken worden. De debatterende partijen stonden er alledrie op voor dat zij dat deden. Zij gingen vaak de wijken in om te informeren wat er speelde. (Behalve GroenLinks PvdA heb ik nog nooit een partij in onze wijk actief gezien. En al die keren dat wij als SP op de markt met inwoners in gesprek gingen, waren we echt de enige.)
Ik keek nog eens rond of ik per ongeluk ook een inwoner zag die niet op een of andere manier actief was voor een politieke partij.
Ik kon er maar een ontdekken. Hoe zo participatie?
Het enige grappige – maar ook wel schrijnende – van deze debatronde was, dat de lijsttrekker van de VVD niet wist dat de VVD’er, wethouder Dylan Lochtenberg participatie in zijn portefeuille heeft.
(Was het werk van de wethouder zo onzichtbaar of was de VVD fractie zo weinig geïnteresseerd geweest in participatie?)
Een ander debatronde ging over het geld.
SGP-wethouder Marco Verloop was nog strenger dan onze minister Heynen. Hij wilde vooral de hand op de knip houden. Het ontglipte hem ook dat door de zware tijden die de gemeente tegemoet gaat, het plan voor het theater maar afgeblazen moest worden. Dat zou hem al SGPer wel goed uitkomen.
Maar wilde hij zomaar eventjes een raadsbesluit aan de kant schuiven???
Ook verweet hij de SP dat we een verkeerd beeld gaven over het eerlijk verdelen van de lasten. Toen onze Sietse van der Bij hem erop wees dat de hondenbelasting voor iedere inwoner even hoog was, ongeacht inkomen en/of vermogen, stond wethouder Verloop wel even met een mond vol tanden. Wat mij betreft is het niet meer dan logisch dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. En dat het leven niet alleen werken is, maar ook genieten. En daar kan voor de Veenendaler een theater bij helpen.
Ik was ondertussen wel weer wat opgewarmd. Helaas was dat niet te danken aan het debat.
