Gedicht voor tienduizenden doden

Vandaag, 24 februari is het een jaar geleden dat de Russen Oekraïene zijn binnengevallen. Sinds die tijd zijn er  tienduizenden doden gevallen.
Tienduizenden doden, het voelt abstract. Niet voor te stellen.
Het moet persoonlijk gemaakt worden.

Het gedicht ‘Graf te Blauwhuis’ van Gerard Reve helpt me daarbij:

Hij rende weg, maar ontkwam niet
en werd getroffen en stierf,
achttien jaar oud.
Een strijdbaar opschrift roept van alles
maar uit een bruin geëmailleerd portret
kijkt een bedrukt en stil gezicht.
Een kind nog. Dag lieve jongen.

Gij die Koning zijt, dit en dat
wat al niet.
Ja, Ja, kom er eens om.

Gij weet waarom, ik niet.
Dat Koninkrijk van U, weet U wel,
wordt dat nog wat?