[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”2955″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”134″,”width”:”368″}}]]

Naar aanleiding van de verkiezing van de nieuwe stadsdichter, vorige week, leek het ons een goed idee om ook op ons weblog wat meer aandacht aan poëzie te besteden.

Hieronder mijn eerste gedicht; De Spiegel…

De Spiegel

Ik vertrek.
Een oer-Hollands gezin
volgt haar dromen
In Spanje lacht het geluk haar toe.
Totdat het noodlot toeslaat
en de dood zich om een boom kronkelt.

Imaginar.
Stel je voor zegt haar buurman
Wat als mijn vrouw plotseling sterft.
Hoe zou ik me voelen.
Hij huilt en verzekert
Wij zullen haar bijstaan.
Wij zullen haar de schoonheid van
ons land laten zien
Wij zullen haar de warmte
van onze zon laten voelen
Zij zal niet alleen staan.

Wat een gastvrijheid.
Wat een mededogen.