[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”2962″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”202″,”style”:” height: 329px;”,”width”:”368″}}]]

Een gedicht over… HOOP.

Hoop.

Terwijl
het winter
is
in de
harten
van
mensen.
Hun bloed
bevroren
is
en hun
monden
haat
spuwen,
splijt
het
sneeuwklokje
de harde
grond,
richt zich op
naar de
hemel
en ontvouwt
haar
bloemblaadjes
tot een
klokje,
wiegend
op de wind.