Het is koud en guur weer. De wind snijdt door onze rode SP jassen en we zijn erg blij met onze muts.

We staan voor de poort van Lantor. Een echt tochtgat. We wachten op de medewerkers die uit hun werk komen.

We willen hen graag een SOLIDARITEITSKRANT meegeven.

 

Een enkele voorbijganger kijkt ons meewarig aan.

Een mevrouw die in een winkel ons ziet staan, komt naar ons toe en vraagt wat er aan de hand is.

Ditzelfde doet een mevrouw van het Cenrum voor Jeugd en Gezin, die ons vanuit haar raam van het kantoor heeft zien staan.

Drie rode vlekken in een grauwe koude omgeving.

 

We krijgen klopjes op onze schouders. Dat wij het er voor over hebben om op deze koude winderige dag toch maar voor de poort te staan om de solidariteitskrant uit te delen. Wij moeten wel heel erg gemotiveerd zijn.

 

Zeker! Dat zijn we!