Aan dit  zeer oude spreekwoord, wat mijn moeder vaak bezigde, moest ik denken toen ik in de krant over het rapport van de nationale ombudsman las.

Dit rapport heeft de chaos onderzocht bij de uitkering van de PGB’s. De persoonsgebonden budgets. Het geld wat een zorgvrager van het Rijk krijgt, om daarmee zijn of haar zorgverleners en de medische hulpmiddelen te betalen.

 

De ombudsman schrijft dat de politiek te gehaast te werk is gegaan. Het gevolg is dat de regels daardoor niet goed in het systeem zijn ingebed.

Het ministerie heeft te laat de regie genomen, de voorbereiding was onvoldoende en het is een veel te ingewikkeld systeem, waarbij te veel instanties betrokken zijn.

Uiteindelijk is de burger de dupe van de ontstane chaos.

Conclusie: De overheid vergeet de burger bij grote stelselwijzingen.

 

Hoe zit dat met de gemeentelijke overheid?