Steek een kaars aan in het duister
Laat het licht toe in je hart
Maak je handen niet tot vuisten
Streel maar zacht wat is verhard

Steek een kaars aan in het duister
En zaai vrede waar je gaat
Steek je armen uit en luister
Naar de mens die naast je staat

Steek een kaars aan in het duister
Eer wat kwetsbaar is en klein
Ga geduldig tot het uiterst
Laat waar jij ben vrede zijn.

Hein Stufkens

Dit gedicht werd voorgedragen op de Vredesmars van
Veenendalers Voor Vrede 2022.

Zie ook:

• Nieuwsbericht
• Uitgebreid verslag door Baukje Hiemstra