Wandeltocht langs verschillende deurbellen en mensen.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”middenkolom”,”fid”:”3320″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”305″,”width”:”600″}}]]
Weken voor de verkiezingen was iedereen op zijn eigen manier druk.
In het centrum met de vrieskou flyeren en sponzen uitdelen.
Praten met de mensen. Folderend door de wijken heen.
Langs deuren en aanbellen. En dan valt het pas op hoeveel verschillende deurbellen er zijn en hoeveel verschillende mensen.
Soms zie je de armoede door de deuren heen.
Boosheid door het raam en de angst.
De deur wordt dan niet open gedaan.
We zijn echt druk geweest en dan is het zover.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”middenkolom”,”fid”:”3368″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”332″,”width”:”620″}}]]
Woensdag verkiezingsdag.
Met zijn alle naar het gemeentehuis voor de uitslag. Eén zetel helaas.
Stiekem op drie gehoopt.Twee zetels gedacht.
Ongelooflijk maar waar.
Zoveel verschillende deurbellen als partijen.
Maarliefst 13 partijen deden mee!
Het rechtse beleid gaat de komende vier jaar door, maar wij ook.
Door onze mensen voor onze mensen.
Over vier jaar bellen we weer aan bij de zelfde mensen met het zelfde verhaal. En dan doen de mensen misschien wel open.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”middenkolom”,”fid”:”3373″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”300″,”width”:”600″}}]]